Poszłabym była na spacer, gdyby nie padało ... Lub byłabym poszła na spacer, gdyby nie padało. I to jest tryb przypuszczajacy czasu przeszłego, który mówi o reczy niemożliwej już w chwili mówienia do zrealizowania.
Ale uczą nas już mówić, że tryb przypuszczajacy nie ma czasów itp., bo wtedy łatwiej wyjdzie z mody w następnych pokoleniach i przejdzie do historii...
Polski nie dla gÄ…ski
Moderator: Moderatorzy
60 posty(ów) • Strona 3 z 4 • 1, 2, 3, 4
przez Smieszka w Pią Paź 26, 2007 4:18 am
Aaa... już rozumiem. Te "bym/było/było" jest istotą tego trybu...
Uczą nas, że jest tylko jeden, ponieważ ten drugi jako samodzielne sformuowanie nie istnieje. Bo co to znaczy "Bym zrobił placki"? Jest to zdanie niepełne, które ma sens tylko wtedy gdy jest do niego dopisane zdanie podrzędne "gdyby sąsiadka nie przyszła ze mną pogadać". To tak jak z niektórymi czasami w języku angielskim - występują wtedy gdy są zastawione z jakimś innym i tworzą z nim zdanie złożone podrzędnie bądź wspłórzędnie.
Uczą nas, że jest tylko jeden, ponieważ ten drugi jako samodzielne sformuowanie nie istnieje. Bo co to znaczy "Bym zrobił placki"? Jest to zdanie niepełne, które ma sens tylko wtedy gdy jest do niego dopisane zdanie podrzędne "gdyby sąsiadka nie przyszła ze mną pogadać". To tak jak z niektórymi czasami w języku angielskim - występują wtedy gdy są zastawione z jakimś innym i tworzą z nim zdanie złożone podrzędnie bądź wspłórzędnie.
- Smieszka
- Posty: 1245
- Dołączenie: Pią Cze 02, 2006 11:19 am
- Miejscowość: włocławek
przez SerTravolt w Pią Paź 26, 2007 4:28 am
Usako napisał(a):lepszy japoński od francuza x(
Tak acha :wink:
JA jutro jadę do japonii i przez 2 tygodnie musałam się jego uczyć a i tak nic się nie nauczyłam XD
- SerTravolt
- Posty: 565
- Dołączenie: Nie Kwi 23, 2006 4:56 pm
- Miejscowość: Staszów
przez KSYSU w Pią Paź 26, 2007 4:49 am
Tak Chibinoio, niemniej taka konstrukcja gramatyzna istnieje. Ale ona wychodzi z użycia. Niektórzy w ogóle w niej nie mówią.
A teraz kolejna ciekawostka... Skąd czasem w języku potocznym końcówka "-ta" w czasownikach np. róbta, co chceta?
A teraz kolejna ciekawostka... Skąd czasem w języku potocznym końcówka "-ta" w czasownikach np. róbta, co chceta?
-
KSYSU - Posty: 3042
- Dołączenie: Nie Cze 18, 2006 2:14 pm
przez Smieszka w Pią Paź 26, 2007 5:19 am
Nehelen napisał(a):A teraz kolejna ciekawostka... Skąd czasem w języku potocznym końcówka "-ta" w czasownikach np. róbta, co chceta?
Może z języka rosyjskiego, albo jeszcze innego obcego?
- Smieszka
- Posty: 1245
- Dołączenie: Pią Cze 02, 2006 11:19 am
- Miejscowość: włocławek
przez KSYSU w Pią Paź 26, 2007 5:29 am
Już wyjaśniam...
To jest własnie pozostałośc po odmianie czasownika w liczbie podwójnej. Byłem dumny jak do tego doszedłem.
Czasownik w liczbie podwójnej miał trzy osoby i trzy końcówki.
1. My bliższe (ja i Ty) - ma np. robima, robiliśma, róbma
2. Wy (Ty i on) - ta np. róbta, robita, robiliśta
3. My dalsze (ja i on) -wa np. piliśwa, robiliśwa itp.
No i w "Chłopach" Reymonta jeszcze można czasem usłyszec niepoprawnie stosowaną liczbę podwójną np. My dalsze jako my bliższe. itp. Ale ogólnie w gwarze i mowie wiejskiej zostały własnie takie ślady jak róbta itp.
W nawiasie podano, do jakich dwóch osób odnosi się dana końcówa i jaka jest nazwa danej osoby.
Mam nadzieję, że to było ciekawe.
To jest własnie pozostałośc po odmianie czasownika w liczbie podwójnej. Byłem dumny jak do tego doszedłem.
Czasownik w liczbie podwójnej miał trzy osoby i trzy końcówki.
1. My bliższe (ja i Ty) - ma np. robima, robiliśma, róbma
2. Wy (Ty i on) - ta np. róbta, robita, robiliśta
3. My dalsze (ja i on) -wa np. piliśwa, robiliśwa itp.
No i w "Chłopach" Reymonta jeszcze można czasem usłyszec niepoprawnie stosowaną liczbę podwójną np. My dalsze jako my bliższe. itp. Ale ogólnie w gwarze i mowie wiejskiej zostały własnie takie ślady jak róbta itp.
W nawiasie podano, do jakich dwóch osób odnosi się dana końcówa i jaka jest nazwa danej osoby.
Mam nadzieję, że to było ciekawe.
-
KSYSU - Posty: 3042
- Dołączenie: Nie Cze 18, 2006 2:14 pm
przez Smieszka w Pią Paź 26, 2007 6:00 am
Nehelen napisał(a):A teraz kolejna ciekawostka... Skąd czasem w języku potocznym końcówka "-ta" w czasownikach np. róbta, co chceta?
Może z języka rosyjskiego, albo jeszcze innego obcego?
- Smieszka
- Posty: 1245
- Dołączenie: Pią Cze 02, 2006 11:19 am
- Miejscowość: włocławek
przez KSYSU w Pią Paź 26, 2007 6:10 am
Już wyjaśniam...
To jest własnie pozostałośc po odmianie czasownika w liczbie podwójnej. Byłem dumny jak do tego doszedłem.
Czasownik w liczbie podwójnej miał trzy osoby i trzy końcówki.
1. My bliższe (ja i Ty) - ma np. robima, robiliśma, róbma
2. Wy (Ty i on) - ta np. róbta, robita, robiliśta
3. My dalsze (ja i on) -wa np. piliśwa, robiliśwa itp.
No i w "Chłopach" Reymonta jeszcze można czasem usłyszec niepoprawnie stosowaną liczbę podwójną np. My dalsze jako my bliższe. itp. Ale ogólnie w gwarze i mowie wiejskiej zostały własnie takie ślady jak róbta itp.
W nawiasie podano, do jakich dwóch osób odnosi się dana końcówa i jaka jest nazwa danej osoby.
Mam nadzieję, że to było ciekawe.
To jest własnie pozostałośc po odmianie czasownika w liczbie podwójnej. Byłem dumny jak do tego doszedłem.
Czasownik w liczbie podwójnej miał trzy osoby i trzy końcówki.
1. My bliższe (ja i Ty) - ma np. robima, robiliśma, róbma
2. Wy (Ty i on) - ta np. róbta, robita, robiliśta
3. My dalsze (ja i on) -wa np. piliśwa, robiliśwa itp.
No i w "Chłopach" Reymonta jeszcze można czasem usłyszec niepoprawnie stosowaną liczbę podwójną np. My dalsze jako my bliższe. itp. Ale ogólnie w gwarze i mowie wiejskiej zostały własnie takie ślady jak róbta itp.
W nawiasie podano, do jakich dwóch osób odnosi się dana końcówa i jaka jest nazwa danej osoby.
Mam nadzieję, że to było ciekawe.
-
KSYSU - Posty: 3042
- Dołączenie: Nie Cze 18, 2006 2:14 pm
60 posty(ów) • Strona 3 z 4 • 1, 2, 3, 4
Kto jest na forum
Użytkownicy przeglądający to forum: Brak zarejestrowanych użytkowników oraz 0 gości